De pool en de WC

dinsdag, februari 24, 2015 0 0

24 mei 1995 - Klaas HazenootWoensdagmiddag 24 mei 1995, klaslokaal groep 8, Lucas van Leyden School in Leiden. Op mijn bureau heb ik het Paninialbum ‘Voetbal ‘95’ liggen. Van mijn ouders mag ik nooit zo’n album. Zonde van je geld. Maar dit seizoen heb ik stiekem een album in mijn laadje op school. Met zakgeld koop ik na school wat pakjes. En soms, als ik van mijn moeder boodschappen moet doen en met 25 gulden naar de supermarkt word gestuurd, gooi ik een stuk of wat pakjes in mijn mandje. Een bonnetje kan ik mijn moeder daarna niet overleggen.

Die ochtend ruil ik met Thijs, die een echt Ajaxshirt aanheeft en waar ik stikjaloers op ben, eindelijk de sticker waar ik al het hele seizoen op wacht. Hij twee PSV-stickers van mij – Menzo en Nilis – ik Frank Rijkaard. De enige die ik nog moest van Ajax. Eindelijk heb ik het plaatje van mijn favoriete speler. De speler die Ajax in Europa bij de hand nam. Niet Litmanen, hoewel hij briljant is in de twee poulewedstrijden tegen AC Milan. Niet aanvoerder Blind. Niet de broertjes. Niet Seedorf of Davids. Ik kijk minutenlang naar het plaatje dat ik al sinds het begin van het schooljaar zo graag in wilde plakken. Op de foto is het nog zomer. Augustus 1994. Rijkaard kijkt wat stuurs voor zich uit. Zijn pijpenkrullen hangen stijlvol langs zijn voorhoofd, de zijkanten van z’n hoofd zijn opgeschoren. Het kapsel heeft hij zich tijdens het WK in Amerika laten aanmeten; het was er warm. Wat zou hij denken op de foto? ‘Jammer van het WK’? ‘M’n laatste seizoen, met zo’n jonge ploeg, had ik bij Milan moeten stoppen…’?

‘Voor de bel gaat, even een voorspelling! Wie biedt. Klaas?’ Meester Dick, een Feyenoordfan, ziet dat ik allang niet meer bij de les ben. Ik gok op 1-0. Doelpunt Rijkaard. Ik schrijf mijn voorspelling op het bord. Thijs en John schrijven 2-0 en 3-1 daaronder. Van mij mag de wedstrijd nu al beginnen.

Vanaf het moment dat ik thuis ben zit ik voor de tv te wachten totdat de voorbeschouwing begint. Vriendjes van mij en vrienden van mijn ouders druppelen binnen. Leuk al die mensen, zolang ik het maar goed zie. Ik blijf op de beste plek op de bank zitten.

De wedstrijd.

Theo Reitsma. Simone. Vuurwerk. Finidi. Desailly. Van Gaal.

Rust.

Wissel. Seedorf eruit, Kanu erin. Wissel. Litmanen eruit, Kluivert erin. Nummer 15.

Ik bedenk me dat ik al sinds ik wegfietste van school niet meer naar de wc ben geweest. 85e minuut. Ik hou het niet meer. ‘Het wordt toch verlenging’, denk ik. Ik haast me naar de wc. In de kamer hoor ik iemand schreeuwen. ‘Rijkaard!’ ‘Ja nu!’ Met m’n broek op m’n knieën sprint ik, half vallend, de kamer in. Dolgelukkig hijs ik mijn broek op. De rood-witte strepen op mijn gezicht worden doorbroken door tranen. In de herhaling zie ik Rijkaard, met een tikje op Kluivert die met de punt van zijn schoen keeper Rossi verslaat.

In de herhaling. Niet live. Ik zat op de wc.

Ik kijk alle herhalingen van het doelpunt, in de nabeschouwing, in het journaal, om zo maar te proberen goed te maken dat ik op de wc zat.

Donderdagochtend als ik de klas binnenkom valt Thijs me in m’n armen. Het Ajaxshirt dat hij gisteren, en ongetwijfeld ook tijdens de wedstrijd aanhad hangt nog steeds om zijn schouders. Het opgedroogde jongenszweet ruikt als de geur van overwinning. Meester Dick geeft me een hand. Ik heb de uitslag goed voorspeld! Net niet de matchwinner, maar ik zat er dichtbij. Rijkaard gaf de assist. Ik sla mijn Paninialbum open. Ik kijk naar Frank Rijkaard. Ik kijk naar de andere spelers. Het zijn geen stickers meer. Het zijn de beste spelers van Europa. De enige die mist is Patrick Kluivert. Niemand, zeker bij Panini, kon in augustus 1994 bedenken dat hij het zou verdienen een sticker te zijn dat seizoen. Meester Dick begint met een kringgesprek. Hoe ik de finale heb gekeken, vraagt hij. Trots vertel ik over mijn avond. Natuurlijk zeg ik niet dat ik op de wc zat toen Kluivert scoorde. Ik kijk wel uit. Ik heb net de pool gewonnen.

Deze anekdote is geschreven door Klaas Hazenoot (1982), Twitter: @Klaasha

Wil je ook je Wenen 1995 verhaal met ons delen? Zet het op papier (hou het kort, maximaal 700 woorden) en neem contact met ons op.

Reacties

reacties

Je kunt niet reageren.