Rodney RijsdijkRodney Rijsdijk (1977) is blogger en auteur van de verhalenbundel Kroegkronieken (2013). Voetballen kan hij niet, er over schrijven gaat hem beter af. Rodney combineert zijn schrijftalent met werken in de Amsterdamse horeca.
Website: www.rodzooi.nl Twitter: @Rodzooi

Hoe oud was je op 24 mei 1995?
Ik was achttien jaar. Oud genoeg om mee naar Wenen te kunnen, maar ik was helaas nog een armlastige HAVO-scholier die zich slechts zwartrijden met tram 5 kon permitteren.

Waar (en met wie) was je toen de finale werd gespeeld?
Ik was met m’n bloedgabber Jesse op het Leidseplein in een aftandse kroeg die de Leydse Herberg heette. Destijds was het een normale, doch niet bijzondere kroeg. Maar het was een van de weinige kroegen waar nog goede plekken waren.

Ben je een Ajax-fan?
Absoluut. Van kleins af aan. Ik ben ook nog steeds seizoenkaarthouder, al kom ik tegenwoordig meer voor het biertje met vrienden dan voor het oogstrelende voetbal. Toch zal ik mijn seizoenkaart nooit opgeven. Je kunt van partner wisselen, ouwe vrienden inwisselen voor nieuwe of met je familie brouilleren, maar clubliefde blijft altijd.

Wat was je favoriete speler uit dat gouden team?
Frank Rijkaard. Een indrukwekkende persoonlijkheid op en buiten het veld, een heerser. En een man met een uitstekende muziek- en humorsmaak. Een jaar of twee na Wenen zag ik hem in Paradiso bij een concert van The Pixies. Biertje en een sigaretje erbij. En weer twee jaar daarna zat hij schaterlachend achter mij bij de opnames van Jiskefet. Dan kun je bij mij niet meer stuk.

Waar gaat je stuk in Wenen van Geluk over?
Over de belevenissen van mij en Jesse op het Leidseplein. Eigenlijk over onze hele dag, ook daarvoor, daarna en de huldiging komen aan bod.

Waar denk je aan bij Wenen 1995?
Denkend aan Wenen 1995 verschijnt er nog steeds een gelukzalige glimlach op mijn gezicht. Elke keer als iemand er over begint. Dat ik dat Ajax heb mogen meemaken vind ik echt nog steeds fantastisch. Ik zal de komende tijd dus veel glimlachen, denk ik zo.

Heb je nog een sappige anekdote voor ons die niet in je verhaal staat?
Eerlijk gezegd niet. Ik heb de hele dag gereconstrueerd en niets weggelaten. We hebben ongans veel bier gezopen, ik heb met wildvreemde meisjes gezoend en we hebben gerend voor traangas. Sappiger kan ik het niet maken.

En wat alle lezers willen weten: wat is je favoriete eten?
Als kleinzoon van een Indonesische opa is de Indonesische keuken er met de bamboetang ingeslagen. Dus kom maar door met die rendang, de sajur lodeh en de gado gado!

Reacties

reacties

Je kunt niet reageren.